Coronavirus: the aftermath

Covid-19 heeft op alles en iedereen wel op een bepaalde manier een invloed gehad. Ook op het team en het reilen en zeilen van Vila Mimosa natuurlijk. Benieuwd hoe het nu eigenlijk met Vila Mimosa gaat? Karen en Astrid geven graag een woordje meer uitleg!

Op welke manier zijn jullie in actie moeten schieten?

Karen: ‘Op 20 maart moesten we de deuren sluiten. Dat voelde heel onwezenlijk, want we waren immers nog maar net aan ons nieuwe seizoen begonnen. Zo’n hals-over-kop sluiting brengt wel wat met zich mee. We moesten gasten voor de aankomende weken annuleren en het team moest naar huis. We moesten uitzoeken welke steun er was voor de werknemers. We wilden Vila Mimosa niet leeg laten staan, dus vroegen we Karin om in Mimosa te blijven. Het was een hectische, onduidelijke, lastige periode.’

Astrid: ‘Vila Mimosa is als een van de laatste gesloten én als één van de eerste opnieuw geopend. Dat is op zich al heel merkwaardig. Natuurlijk stond de veiligheid van onze gasten en het team op de eerste plek, net zoals nu nog steeds het geval is. Ik kan me inbeelden dat het voor onze nieuwe werknemers even wennen was, zeker omdat de groepjes kleiner zijn om mee te werken. Dat brengt het nodige planningwerk met zich mee, maar alles went!’

Op welke manier zijn jullie geholpen door de overheid?

Karen: ‘De overheid heeft 2/3 van de lonen betaald en wij 1/3. Verder betaalt de overheid 80% terug van de aankopen ivm Covid-19 (handgel, maskers etc.)’

Hoe gingen jullie om met de lockdown?

Karen: ‘Tijdens de lockdown hebben we 3 keer een online detox gegeven (via zoom) met sportlessen en recepten. Dat was heel tof, maar eiste heel veel organisatie. De overige weken hebben we sportfilmpjes opgenomen en programma’s uitgeschreven die nu online te vinden zijn.’

Hoe reageerden de gasten op het nieuws?

Karen: ‘De gasten die bij ons waren bij de start van de lockdown reageerden vrij rustig. We hadden heel fijne, relaxte en positieve gasten die week. Er ontstond zeker geen paniek, maar er was wel veel onduidelijkheid. Gingen de vluchten blijven gaan of moesten ze meteen vertrekken? Dat was het meest lastige. Er was een gast met een partner die een erg kwetsbare gezondheid heeft, zij moest ervoor zorgen dat ze na thuiskomst 2 weken in quarantaine ging. We probeerden het niet constant te hebben over corona, maar dat lukte niet altijd. Het was een fijne week door de leuke gasten en het gemotiveerde team, maar het was niet ideaal.’

Astrid: ‘Bijna alle aanwezige gasten wilden echt wel tot het allerlaatste moment blijven en genieten van hun detox. Maar ook tijdens de lockdown viel het ons op dat onze gasten stonden te popelen om terug te komen. Wanneer de veiligheidsvoorschriften het toelieten, hebben we alles op alles gezet om zo snel mogelijk onze deuren opnieuw te openen en onze gasten te verwelkomen.’

Wat doet dat enthousiasme van de gasten met jullie?

Astrid: ‘Als management zijn we natuurlijk heel erg dankbaar. Het laat zien dat we belangrijk zijn voor onze gasten. Meer hebben we ook niet nodig, het deed echt deugd na die lastige periode. Veel gasten zijn vroeger gekomen dan gepland, net omdat ze last hadden van stress en een detox wel konden gebruiken. Alle gasten zijn super flexibel qua planning en de last-minute requests doen me plezier. Meer kunnen we echt niet wensen!’

Zijn gasten bang om terug te keren (annulaties)?

Karen: ‘Het valt wel mee, maar de annulaties zijn last minute. Gasten wachten een beetje af en annuleren een week of twee voor aankomst. Begrijpelijk, want met alle onduidelijkheid en onzekerheid is het ook moeilijk om lang op voorhand te kunnen beslissen. Om je een idee te geven, we hebben 56 annulaties ontvangen en 128 gasten omgeboekt naar een andere week. In 2019 hadden we op 10 augustus 439 gasten mogen ontvangen. Vandaag, voor 2020, hebben we 178 gasten ontvangen. De impact is dus enorm.’

Hoe reageerden jullie op het nieuws?

Karen: ‘Het voelde heel onwezenlijk. Alsof het niet kon dat dit gebeurde.’

Hoe gaat het met je persoonlijk?

Astrid: ‘Toen we besloten om dicht te gaan, zat ik nog volop in de ontkenningsfase. Ik had dit nooit verwacht de eerste drie maanden, maar het kon gewoon niet anders. Zelf ben ik ook risicopatiënt met mijn astma, dus heel de situatie was voor mij erg surreëel. Ook al had ik het eigenlijk tijdens de lockdown heel erg druk met allerlei verschillende projecten, toch kreeg ik enorm veel steun op persoonlijk vlak. De opening kon er voor mij niet snel genoeg zijn! Ik had zin in de uitdaging en het voelde als een opluchting om terug ten volle te kunnen genieten van de relaxte sfeer.’   

Hoe gaat het met het team?

Astrid: ‘Iedereen van het team had enorm veel zin om er opnieuw in te vliegen en de handen uit de mouwen te steken. Het genieten en ontplooien van de gasten is iets wat niemand nog zou kunnen missen. We hebben geleerd dat de mens enorm flexibel is, alles is mogelijk met de juiste mindset. Samen sterk mag je best letterlijk nemen!’

Hoe wordt er in Mimosa omgegaan met Corona?

Karen: ‘We hanteren een aantal maatregelen (mondmaskers bij behandelingen, social distancing, handgel,…) en daar wordt door iedereen goed gevolg aangegeven. Maar eerlijk gezegd wordt er in Mimosa haast niet gesproken over Corona. Algarve heeft momenteel ook heel weinig besmettingen. Het lijkt wel of Corona even niet bestaat in Mimosa.’

Hoe was het gevoel van samenhorigheid (want IEDEREEN zat thuis)

Karen: ‘Omdat we met de films bezig waren waren er heel veel momenten dat het team samen in mimosa bezig was en dat was heel fijn voor hen.’

Zijn jullie nu extra dankbaar voor alles wat met Mimosa te maken heeft?

Karen: ‘Ja, we zijn dankbaar voor onze gasten. Want sinds de heropening 12 juni draaien we weer behoorlijk goed, en dat komt omdat onze gasten ons vertrouwen en graag bij ons komen. Daar zijn we heel dankbaar voor.’

Print Friendly, PDF & Email

This post is also available in: Engels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *